KOŚCIÓŁ ŚW. ANNY

Od ponad 500 lat urzeka on swoją historią, architekturą i wyjątkowym klimatem. Jest jak drogocenny klejnot, skarb dany w depozyt Ziemi Oleskiej. Wrośnięta korzeniami pradawnej sosny „oleska róża zaklęta w drewno”, architektoniczna perła Opolszczyzny jest żywym pomnikiem wiary, miłości i estetycznej wrażliwości naszych przodków. kosciol sw anny 1Świątynia ta ma średniowieczny rodowód i legendarne korzenie. Jej powstanie związane jest z podaniem: Nieopodal Olesna, w gęstym lesie, na starej sośnie wisiał wizerunek Świętej Anny, umieszczony tam przez księżnę Jadwigę, świątobliwą małżonkę Henryka Brodatego. Do tego właśnie drzewa ostatkiem sił dobiegła pewna dziewczyna o imieniu Anna, ścigana przez zbójców. Upadła na kolana, kurczowo obejmując pień sosny i ze łzami w oczach wołała o ratunek do swojej patronki. I cud się wydarzył, napastnicy przeszli tuż obok, ale dziewczyny nie dostrzegli, bo stała się dla nich niewidoczna. Ocalona, powróciwszy do swoich rodziców, opowiedziała z przejęciem o przedziwnym zdarzeniu. Wdzięczni rodzice uratowanej polecili wyrzeźbić figurę Świętej Anny Samotrzeć i zawiesić ją na cudownej sośnie. Owej sośnie obcięto wierzchołek oraz konary i wokół niej w 1444 r. wzniesiono niewielki, drewniany kościółek o rozmiarach dzisiejszego prezbiterium Sława tego miejsca roznosiła się po okolicy. Licznych pielgrzymów ze Śląska, Polski, Czech i Moraw nie mógł pomieścić mały kościółek, dlatego wybudowano większy. Nowy został poświęcony przez biskupa wrocławskiego Jana V Turzo 18 kwietnia 1518 r. Zadbano o piękny wystrój wnętrza, którego szczególną ozdobę stanowił ołtarz główny „Wielka Święta Rodzina”. Był to tryptyk z początku XVI w. przypisywany mistrzowi Jakubowi z krakowskiej szkoły wybitnego Wita Stwosza lub łączony z kręgiem wrocławskiego rzeźbiarza i malarza Jakuba Beinharda. Późnogotyckiego ołtarza nie ma już jednak w Oleśnie, cenne rzeźby zostały skradzione w nocy z 19/20 VIII 1994r. Największą świętość oleskiego sanktuarium stanowi późnogotycka figura Świętej Anny Samotrzeć z przełomu XV i XVI w. Drewniana polichromowana rzeźba wykonana została w warsztacie artysty „szkoły śląskiej”.

Napływ pielgrzymów do liczącego wtedy niespełna 1000 mieszkańców Olesna, o których dokumenty wizytacyjne parafii z XVII w. donoszą, że było ich aż 10 tysięcy w dzień odpustu, przyczynił się do rozbudowy tego kościoła. Ówczesny proboszcz Andrzej Pechenius (Pichenius) zawarł umowę z cieślą z Gliwic Marcinem o nazwisku Snopek (Senepek, Sempek). Budowniczy postawili w latach 1669-1670 pięć kaplic o barokowym wystroju - kaplicę św. Anny, św. Krzyża, 14 Orędowników, Wniebowzięcia NMP i Matki Boskiej Częstochowskiej. Wyczarowano przepiękną, pięciopłatkową „oleską różę” widniejącą w herbie miasta. Najstarsza część kościoła to jakby korzenie połączone jedenastometrowym przejściem - łodygą z pięcioma płatkami-kaplicami tej swoistej architektonicznej róży, która z wszystkich drewnianych kościołów w Polsce posiada najbardziej oryginalny rzut. Przy kościele w II poł. XVII w. i na pocz. XVIII w. mieszkali miejscowi pustelnicy. Ta wyróżniająca się teatralnością programu architektonicznego świątynia stanowi wizytówkę Olesna. Jest celem pątników i turystów, z kraju i z zagranicy, którzy licznie odwiedzają to magnetyzujące miejsce. Wstępowali w progi tego kościoła znakomici goście: Jego Eminencja kardynał Marian Jaworski, Jego Eminencja kardynał Stanisław Nagy, nuncjusz apostolski w Polsce abp Celestino Migliore, osobisty fotograf papieża Jana Pawła II Arturo Mari, prof. Józef Stasiński, prof. Zenon Błądek, wicewojewoda opolska Violetta Porowska, konsul generalna Węgier Adrienne Körmendy, rektor Uniwersytetu Opolskiego prof. Marek Masnyk, przedstawiciele Komisji ds. Kultury i Środków Przekazu Senatu RP, sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Michał Deskur, dyrektor Departamentu Obywatelstwa i Repatriacji w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Mateusz Sora, prof. Zenon Jasiński, profesorowie Uniwersytetu z Poczdamu.

Promując ten najpiękniejszy i zarazem najbliższy sercu wielu oleśnian pomnik kultury, jakim jest kościół św. Anny, Urząd Miejski w Oleśnie wyemitował wyprodukowany w Mennicy Polskiej S.A. bimetaliczny lokalny dukat „7 Anien” i srebrny „70 Anien”. W 2012 r. kościół św. Anny został laureatem konkursu organizowanego przez Opolską Regionalną Organizację Turystyczną, uzyskując zaszczytny tytuł najlepszego produktu turystycznego Opolszczyzny. Kościół św. Anny, wyposażony w system przeciwpożarowy zraszania mgłą wodną, jest drugim na Opolszczyźnie, zabytkiem drewnianym, chronionym tego typu instalacją. Kościół ubiega się o zaszczytny tytuł Pomnika Historii. To ukochane przez mieszkańców Olesna święte miejsce trwa w swoim transcendentnym spokoju i pięknie, integrując mieszkańców i przyciągając tłumy rodaków z kraju i z zagranicy, szczególnie w okresie odpustu. Bo św. Anna wielbiona w pradawnej figurce jest niezawodnym wsparciem mieszkańców tej Ziemi, śpiewających gromko: „Niech się co chce ze mną dzieje, w Tobie, święta Anno, mam nadzieję”.